اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر خطر پذیری دانش آموزان با گرایش به اعتیاد

چکیده این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر خطرپذیری دانش آموزان با گرایش به اعتیاد انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان با گرایش به اعتیاد شهر دزفول در سال ۱۴۰۴ بودند. حجم نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر از این کودکان بود که با روش نمونه گیری هدفمند و با توجه به ملاک های ورود و خروج مطالعه انتخاب شدند. گروه آزمایش مداخله را هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای هفتگی دریافت نمودند. پرسش نامه های مورد استفاده در این پژوهش شامل خطرپذیری زاده محمدی و همکاران (۱۳۹۰) بود. داده ها با تحلیل کوواریانس تک متغیره، با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد بین گروه آزمایش و گواه از نظر خطر پذیری تفاوت معنا داری وجود داشت (۰۰۱/۰>p). به عبارت دیگر آموزش تنظیم هیجان باعث بهبود خطر پذیری شد. منطبق با یافته های پژوهش حاضر می توان آموزش تنظیم هیجان را به عنوان یک روش کارا جهت بهبود خطر پذیری در دانش آموزان با گرایش به اعتیاد پیشنهاد داد.

کلیدواژه ها:

آموزش تنظیم هیجان ، اعتیاد ، خطرپذیری