تاثیر روانشناسی مثبت گرا در درمان و ثبات بهبودی در بهبودیافتگان از اعتیاد

این تحقیق با هدف بررسی اثربخشی آموزش تاثیر روانشناسی مثبت گرا در درمان و ثبات بهبودی در بهبودیافتگان از اعتیاد، انجام شد. در راستای اجرای این پژوهش، از روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون-پیگیری همراه با گروه آزمایش و گروه کنترل استفاده شده است. فرضیه های تحقیق شامل ۱- روانشناسی مثبت گرا بر سلامت جسمی بهبودیافتگان از اعتیاد تاثیر دارد. ۲- روانشناسی مثبت گرا بر سلامت روانی بهبودیافتگان از اعتیاد تاثیر دارد. ۳- روانشناسی مثبت گرا بر سلامت محیطی بهبودیافتگان از اعتیاد تاثیر دارد. ۴- روانشناسی مثبت گرا بر روابط اجتماعی بهبودیافتگان از اعتیاد تاثیر دارد. ۵- روانشناسی مثبت گرا بر کیفیت زندگی بهبودیافتگان از اعتیاد تاثیر دارد. جامعه آماری شامل کلیه افراد بهبودیافته از مواد افیونی مراجعه کننده به مراکز ترک اعتیاد همیاران مسیر سبز شهر شیراز (ویژه بانوان) در سال ۱۴۰۳ بودند که با روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل ۱۵ نفری جایگزین شدند. در این راستا از روش تحلیل واریانس با داده های مکرر استفاده گردید و پرسشنامه ۳ بار توسط هر پاسخگو پاسخ داده شد یکبار پیش ازمون، یکبار پس ازمون و بار آخر ۳ ماه بعد در پیگیری. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه کیفیت زندگی بود. آموزش روانشناسی مثبت گرا شامل هشت جلسه ۶۰ دقیقه ای و به مدت یک ماه (هفته ای دو جلسه) بود. آزمون فرضیه ها از روش تحلیل واریانس نمونه های مکرر استفاده گردید. پس از تجزیه وتحلیل داده ها و آزمون فرضیه ها، طبق نتایج همه فرضیه ها تایید شدند به این معنا که: آموزش روانشناسی مثبت گرا بر سلامت روان، سلامت جسمی، سلامت محیطی و کیفیت زندگی تاثیر مثبت دارد.

کلیدواژه ها:

روانشناسی مثبتگرا ، سلامت روان ، سلامت جسمی ، سلامت محیطی ، کیفیت زندگی