اثربخشی مشاوره روایتی بر اساس قصه عشق بر الگوهای ارتباطی زوجین

هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی مشاوره روایتی بر اساس قصه عشق بر الگوهای ارتباطی زوجین شهر شیراز بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با یک گروه کنترل و گروه آزمایش بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمام زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره و قوه قضاییه شهر اصفهان در سال ۱۴۰۳ می باشد. تعداد نمونه پژوهش ۴۰ نفر از مراجعه کنندگان مذکور بود که به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش(۲۰) نفر و گروه کنترل(۲۰) نفر با لحاظ ملاک های ورود به پژوهش جایگزین شد. گروه آزمایش ۱۱ جلسه ۹۰ دقیقه ای آموزش مشاوره روایتی بر اساس قصه عشق گذراندند و گروه کنترل در هیچ جلسه و مداخله ای شرکت ننمودند. هر دو گروه قبل و بعد از اجرای مداخله اقدام به تکمیل پرسشنامه الگوهای ارتباطی خانواده کوئرنر و فیتزپاتریک (۲۰۰۲) نمودند. تجزیه و تحلیل داده ها بوسیله آزمون های توصیفی و تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی به کمک نرم افزار spss ویراست بیست و ششم در سطح معنی داری (۰۵/۰≥p) انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که آموزش مشاوره روایتی بر اساس قصه عشق در مرحله پس آزمون بر الگوهای ارتباطی زوجین اثربخش است (۰۵/۰≥p) و فرضیه پژوهش تایید شده است. همچنین، آزمون تحلیل کواریانس نشان داد که میانگین نمره های افراد در متغیرهای پژوهش در افرادی که پروتکل را دریافت کرده اند در مقایسه با افرادی که آموزشی را دریافت ننموده اند، تفاوت معنی داری داشت.

کلیدواژه ها:

مشاوره روایتی ، قصه عشق ، الگوهای ارتباطی