واکاوی موانع ساختاری و اقتصادی بازدارنده ازدواج در مناطق در حال توسعه

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل موثر بر تاخیر در ازدواج دختران ۲۵ تا ۳۹ ساله شهر باشت انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل دختران مجرد ساکن شهر باشت بود که حجم نمونه ۵۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن توسط صاحب نظران و پایایی آن با آلفای کرونباخ بررسی شد. گویه های پرسشنامه بر اساس شاخص های مستخرج از نظریه مبادله اجتماعی و مدل اقتصادی بکر تدوین شد و شامل دو بخش اطلاعات دموگرافیک و سنجش موانع ازدواج (عامل اقتصادی، انتظارات فرهنگی-خانوادگی و سطح تحصیلات) در مقیاس ۵ گزینه ای لیکرت بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند و از شاخص های میانگین و انحراف معیار برای سطح توصیفی و از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی برای سطح استنباطی استفاده گردید. نتایج نشان داد عامل اقتصادی مهم ترین مانع درک شده در مسیر ازدواج است و بین سن ازدواج و عوامل اقتصادی، تحصیلات و انتظارات خانوادگی رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. همچنین، نتایج رگرسیون خطی چندگانه نشان داد عامل اقتصادی بالاترین ضریب استاندارد شده را در پیش بینی سن ازدواج دارد. در مجموع، یافته ها با مبانی نظری مبادله اجتماعی، مدل اقتصادی بکر و نظریه برابری جنسیتی مک دونالد هم خوانی دارد و بر ضرورت رویکرد چندبعدی در سیاست گذاری های مرتبط با ازدواج تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

تاخیر در ازدواج ، عوامل اقتصادی ، تحصیلات ، انتظارات خانوادگی ، شهر باشت