اثربخشی ذهن آگاهی هیجان مدار بر پرخاشگری و تنظیم شناختی هیجان در دانش آموزان وابسته به فضای مجازی

هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی ذهن آگاهی هیجان مدار بر پرخاشگری و تنظیم شناختی هیجان در دانش آموزان وابسته به فضای مجازی بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با یک گروه کنترل و گروه آزمایش بود. جامعه آماری پژوهش دانش آموزان مقطع متوسطه دوم وابسته به فضای مجازی شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. تعداد نمونه پژوهش ۳۰ نفر از دانش آموزان مذکور بود که به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵) نفر و گروه کنترل (۱۵) نفر با لحاظ ملاک های ورود به پژوهش جایگزین شد. گروه آزمایش ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای ذهن آگاهی هیجان مدار گذراندند و گروه کنترل در هیچ جلسه و مداخله ای شرکت ننمودند. هر دو گروه قبل و بعد از اجرای مداخله اقدام به تکمیل پرسشنامه های نظم جویی شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران (۲۰۰۱) و پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (۱۹۹۲) نمودند. تجزیه و تحلیل داده ها بوسیله آزمون های توصیفی و تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی به کمک نرم افزار spss ویراست بیست و ششم در سطح معنی داری (۰۵/۰≥p) انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که ذهن آگاهی هیجان مدار در مرحله پس آزمون بر پرخاشگری و تنظیم شناختی هیجان دانش آموزان وابسته به فضای مجازی اثربخش است (۰۵/۰≥p) و فرضیه پژوهش تایید شده است. همچنین، آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که میانگین نمره های افراد در متغیرهای پژوهش در افرادی که پروتکل را دریافت کرده اند در مقایسه با افرادی که آموزشی را دریافت ننموده اند، تفاوت معنی داری داشت.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی هیجان مدار ، پرخاشگری ، تنظیم شناختی هیجان ، فضای مجازی