پیش بینی تاب آوری بر اساس انعطاف پذیری شناختی، مهارت های مقابله ای و مهارت های ارتباطی

چکیده پژوهش حاضر با هدف پیش بینی تاب آوری بر اساس انعطاف پذیری شناختی، مهارت های مقابله ای و مهارت های ارتباطی دانش آموزان انجام شد. جامعه ی آماری این پژوهش شامل کلیه ی دانش آموزان دختر دوره دوم دبیرستان شهرستان کبودرآهنگ در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود، که از این میان، تعداد ۱۲۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای در پژوهش شرکت کردند. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه های تاب آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)، انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال (۲۰۱۰)، مهارت های مقابله ای بلینگز و موس (۱۹۸۴) و مهارت های ارتباطی جرابک (۲۰۰۴) استفاده شد که به صورت حضوری تکمیل و جمع آوری شد. جهت تحلیل داده ها از همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که انعطاف پذیری شناختی، مهارت های مقابله ای مسئله مدار و هیجان مدار و مهارت های ارتباطی به ترتیب با ضرایب رگرسیونی استاندارد شده ۱۹۹/۰، ۲۰۲/۰، ۲۳۳/۰ و ۱۸۲/۰ و سطح معناداری ۰۱/۰ نقش مثبت معناداری در پیش بینی تاب آوری داشتند. همچنین تاب آوری همبستگی مثبتی با انعطاف پذیری شناختی (۴۸/۰)، مهارت مقابله ای مسئله مدار (۴۸/۰)، مهارت مقابله ای هیجان مدار (۵۰/۰) و مهارت های ارتباطی (۴۶/۰) داشت. با توجه به این نتایج می توان گفت که انعطاف پذیری شناختی، مهارت های مقابله ای و مهارت های ارتباطی به طور معناداری توان پیش بینی تاب آوری را دارند؛ لذا ضروری است که مسئولان زیربط در راستای ارائه آموزش هایی به دانش آموزان در جهت افزایش انعطاف پذیری شناختی، مهارت های مقابله ای و مهارت های ارتباطی و به دنبال آن، تقویت تاب آوری تلاش کنند.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری شناختی ، تاب آوری ، دانش آموزان ، مهارت های مقابله ای مسئله مدار/هیجان مدار ، مهارت های ارتباطی