پیش بینی کیفیت خواب بر اساس احساس تنهایی با نقش واسطه ای حمایت اجتماعی در افراد سالمند

چکیده پژوهش حاضر با هدف پیش بینی کیفیت خواب بر اساس احساس تنهایی با نقش واسطه ای حمایت اجتماعی در افراد سالمند صورت پذیرفت. روش تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی است و نحوه اجرا توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش حاضر سالمندان منطقه ۱۸ تهران هستند. برای حجم نمونه با استفاده از فرمول از فرمول فیدل و تاباچنیک ۶۶ نفر در نظر گرفته شد. روش نمونه گیری تمام شماری می باشد. در پژوهش حاضر از دو روش کتابخانه ای و میدانی برای گرد آوری اطلاعات استفاده شد. در بخش مطالعات کتابخانه ای، اطلاعات مربوط به مبانی نظری پژوهش از کتب، نشریات تخصصی، پایان نامه های دانشگاهی و سایت های معتبر استخراج و در بخش میدانی از روش پرسشنامه ای برای گردآوری داده ها استفاده شد. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه های کیفیت خواب دکتر بویس و همکاران(۱۹۸۹) دارای ۹ گویه، احساس تنهایی راسل و همکاران(۱۹۸۰) دارای ۲۰ گویه و حمایت اجتماعی واکس و همکاران(۱۹۸۶) دارای ۲۳ گویه استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل مسیر و آزمون مدل معادلات ساختاری از نرم افزار SMART PLS استفاده شد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده های آماری در فصل چهارم نشان داد. نتایج نشان می دهند که برای متغیر « احساس تنهایی» در معادله رگرسیون مقدار B بدست آمده ۰.۲۰۹ است که در سطح ۰.۰۰۱ معنی دار است و این بیانگر این مطلب است که هر واحد افزایش در « احساس تنهایی » به میزان ۲۰.۹ درصد از « کیفیت خواب» را افزایش می دهد. برای متغیر حمایت اجتماعی بر متغیر کیفیت خواب دارای تاثیرگذاری می باشند. ولی برای متغیرهای کیفیت خواب با توجه به سطح معناداری که بالاتر از ۰.۰۵ است، دارای تاثیرگذاری معناداری بر متغیر وابسته احساس تنهایی و حمایت

کلیدواژه ها:

کیفیت خواب ، احساس تنهایی ، حمایت اجتماعی