مقایسه اثر بخشی آموزش مهارت های ارتباطی و ذهن آگاهی بر کاهش علائم نوموفوبیا در دانشجویان

هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثر بخشی آموزش مهارت های ارتباطی و ذهن آگاهی بر کاهش علائم نوموفوبیا در دانشجویان صورت گرفت. روش: پژوهش حاضر در قالب یک طرح تحقیق نیمه آزمایشی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان شاغل به تحصیل دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان در سال ۱۴۰۳ بود که با استفاده از نمونه گیری در دسترس ۴۵ نفر از دانشجویان که واجد ملاک های ورود در پژوهش بودند، به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و با گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه که هر گروه ۱۵ نفر بود، جایگزین شدند. به منظور گردآوری اطلاعات از پرسشنامه علائم نوموفوبیا یلدریم و کوریا (۲۰۱۵)، پروتکل آموزش مهارت های ارتباطی احمدی (۱۴۰۱) و پروتکل درمان ذهن آگاهی کابات زین (۲۰۰۵) استفاده گردید. مداخلات در گروه اول آموزش مهارت های ارتباطی و در گروه دوم شامل درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بود. درحالی که گروه گواه مداخله ای را دریافت نکردند. یافته ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که در مولفه های عدم توانایی برقراری ارتباط و از دست دادن ارتباط آموزش مهارت های ارتباطی اثربخشی بیشتری دارد؛ درحالی که در مولفه های عدم دسترسی به اطلاعات و دست کشیدن از راحتی و آسایش خود درمان ذهن آگاهی اثربخشی بیشتری نشان داد. نتیجه گیری: مراکز مشاوره و راهنمایی دانشجویی در دانشگاه های کشور با برگزاری همایش ها و کارگاه های روان شناسی مبتنی بر آموزش مهارت های ارتباطی و درمان ذهن آگاهی می توانند در راستای پیشگیری و کنترل علائم نوموفوبیا در دانشجویان اقدام کنند.

کلیدواژه ها:

دانشجویان ، دست کشیدن از راحتی و آسایش خود ، ذهن آگاهی ، مهارت های ارتباطی ، نوموفوبیا