تدوین مدل ساختاری رضایت از زندگی بر اساس معنای زندگی و انعطاف پذیری روانشناختی با نقش میانجی گری سلامت معنوی در زوجین با تعارضات زناشویی

تعارضات زناشویی یکی از چالش های رایج در روابط زوجین است که می تواند بر کیفیت زندگی و رضایت کلی آن ها تاثیر عمیقی بگذارد. بررسی عوامل روان شناختی مانند معنای زندگی و انعطاف پذیری، با نقش میانجی سلامت معنوی، می تواند به درک بهتر مکانیسم های بهبود این روابط کمک کند. هدف این پژوهش تدوین مدل ساختاری رضایت از زندگی بر اساس معنای زندگی و انعطاف پذیری روانشناختی با نقش میانجی گری سلامت معنوی در زوجین با تعارضات زناشویی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اصفهان بود که با تعارضات زناشویی مواجه بودند. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود و با استفاده از مدل معادلات ساختاری (SEM) در نرم افزار نسخه ۲۰ SmartPLS انجام شد. نمونه گیری به صورت در دسترس انجام گرفت و تعداد ۱۹۲ زوج (۳۸۴ نفر) در این مطالعه شرکت کردند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه معنای زندگی استگر (۲۰۱۰)، پرسشنامه انعطاف پذیری روانشناختی دنیس و وندروال (۲۰۱۰)، پرسشنامه سلامت معنوی پولوتزین و الیسون (۱۹۸۲)، و پرسشنامه رضایت از زندگی داینر (۱۹۸۵) بودند. نتایج نشان داد که معنای زندگی و انعطاف پذیری روانشناختی به صورت مستقیم بر سلامت معنوی تاثیر مثبت و معناداری دارند. همچنین، انعطاف پذیری روانشناختی و سلامت معنوی به صورت مستقیم بر رضایت از زندگی تاثیر مثبت و معناداری دارند، اما تاثیر مستقیم معنای زندگی بر رضایت از زندگی تایید نشد. سلامت معنوی به عنوان یک متغیر میانجی، رابطه بین معنای زندگی و رضایت از زندگی و رابطه بین انعطاف پذیری روانشناختی و رضایت از زندگی را تقویت کرد. این یافته ها نشان دهنده نقش کلیدی سلامت معنوی در بهبود رضایت از زندگی زوجین با تعارضات زناشویی است. در نتیجه، این مدل ساختاری می تواند مبنایی برای مداخلات مشاوره ای و درمانی هدفمند در جهت تقویت روابط زناشویی و افزایش بهزیستی زوجین فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

معنای زندگی ، انعطاف پذیری روان شناختی ، سلامت معنوی ، رضایت از زندگی ، تعارضات زناشویی ، زوجین