پیش بینی خوش بینی تحصیلی بر اساس خودکارآمدی ریاضی در دانش آموزان دوره اول متوسطه

این پژوهش با هدف بررسی رابطه و پیش بینی خوش بینی تحصیلی بر اساس درگیری تحصیلی ریاضی در دانش آموزان دوره متوسطه اول شهر دهدشت در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انجام شده است. روش تحقیق توصیفی-همبستگی و مقطعی بوده و جامعه آماری شامل ۱۳۲۰ دانش آموز در ۴ مدرسه (۲ دخترانه و ۲ پسرانه) می باشد که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای ۲۷۹ نفر انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد خوش بینی تحصیلی اسچن(۲۰۱۳) و خودکارآمدی ریاضی مای(۲۰۰۹) گردآوری شد که از نظر روایی و پایایی تایید شده بودند. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS انجام و نتایج نشان داد که خوش بینی تحصیلی با خودکارآمدی ریاضی (r=۰/۵۶) همبستگی مثبت و معناداری دارد. مدل رگرسیون همزمان بیانگر آن بود که خودکارآمدی ریاضی ۳۶.۶% بر خوش بینی تحصیلی تاثیر مثبت دارند و همچنین تحلیل های رگرسیون ساده نشان داد که هر یک از متغیرهای خودکارآمدی به طور جداگانه پیش بینی کننده معناداری برای خوش بینی تحصیلی هستند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، درگیری تحصیلی ریاضی ، دانش آموزان مقدمه دوره اول متوسطه