پیش بینی سازگاری اجتماعی نوجوانان براساس انگیزه مشارکت ورزشی و انعطاف پذیری روان شناختی

هدف از انجام پژوهش حاضر پیش بینی سازگاری اجتماعی نوجوانان بر اساس انگیزه مشارکت ورزشی و انعطاف پذیری روان شناختی بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر پایه نهم شهرستان ساوه مشغول به تحصیل در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۳ (۱۸۲۳ نفر) بود. نمونه آماری شامل ۳۱۷ نفر از اعضای جامعه آماری مذکور بود که با استفاده از جدول مورگان و به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در پژوهش شامل پرسشنامه سازگاری اجتماعی بل (۱۹۶۱)، پرسشنامه انگیزه مشارکت ورزشی گیل و دیتر (۱۹۸۳) و پرسشنامه ی انعطاف پذیری روان شناختی دنیس و وندروال (۲۰۱۰) بودند. داده های پژوهش با استفاده از نرم افزار spss نسخه ۲۷ در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی (رگرسیون چندگانه به روش همزمان و ضریب همبستگی پیرسون) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتیجه حاصل از تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که انگیزه مشارکت ورزشی و انعطاف پذیری روان شناختی می توانند سازگاری اجتماعی نوجوانان را پیش بینی نمایند. حدود ۲/۳۰ درصد واریانس سازگاری اجتماعی توسط انگیزه مشارکت ورزشی و انعطاف پذیری روان شناختی پیش بینی می شود. انگیزه مشارکت ورزشی رابطه مثبت و معناداری با سازگاری اجتماعی دارد. انعطاف پذیری روان شناختی رابطه مثبت و معناداری با سازگاری اجتماعی دارد. همچنین نتایج نشان داد که جمع گرایی، آمادگی و دوست رابطه مثبت و معناداری با سازگاری اجتماعی دارند. موفقیت، تخلیه انرژی، عوامل موقعیتی، ارتقای مهارت و تفریح و سرگرمی رابطه معناداری با سازگاری اجتماعی ندارند. ادراک کنترل پذیری و ادراک توجیه رفتار رابطه مثبت و معناداری با سازگاری اجتماعی دارند. ادراک گزینه های مختلف رابطه معناداری با سازگاری اجتماعی ندارد. از نتایج پژوهش می توان دریافت که به منظور افزایش سازگاری اجتماعی نوجوانان باید به تاثیرات انگیزه مشارکت ورزشی و انعطاف پذیری روان شناختی توجه بیشتری نمود.

کلیدواژه ها:

سازگاری اجتماعی ، انگیزه مشارکت ورزشی ، انعطاف پذیری روان شناختی ، نوجوانان