بررسی نقش نظام آموزش و پرورش در پیشگیری و کاهش اختلالات یادگیری دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی راهکارهای علمی و اجرایی برای تقویت نقش آموزش و پرورش در پیشگیری، شناسایی و مدیریت اختلالات یادگیری انجام شد. با استفاده از منابع معتبر و قابل استعلام دانشگاهی و دسته اول، مجموعه ای از عوامل کلیدی شامل روش های تدریس تطبیقی و نوین، میزان آگاهی و توانمندی معلمان، نقش برنامه های آموزش اجتماعی-هیجانی، محیط مدرسه و عوامل فرهنگی-اجتماعی، اثربخشی ارزیابی های مستمر آموزشی، و راهکارهای سیاستی و اجرایی مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که رویکردهای نوین تدریس مانند طراحی جهانی برای یادگیری، تدریس تمایزیافته و استفاده از فناوری های یادگیری تطبیقی، همراه با آموزش تخصصی معلمان و ادغام برنامه های، می تواند به بهبود عملکرد دانش آموزان و کاهش نرخ اختلالات یادگیری کمک کند. همچنین، محیط مدرسه حمایتی، فرهنگ آموزشی فراگیر و ارزیابی های مداوم، نقش مهمی در شناسایی زودهنگام و مداخلات هدفمند دارند. پیشنهاد شد که نظام آموزش و پرورش با اتخاذ سیاست های جامع مبتنی بر شواهد، سرمایه گذاری در توسعه حرفه ای معلمان، غربالگری زودهنگام و بهره گیری از فناوری های نوین بتواند عدالت آموزشی را تضمین کرده و کیفیت یادگیری را ارتقاء دهد. این نتایج نشان می دهد که مدیریت موفق اختلالات یادگیری مستلزم همکاری چندجانبه، سیاست گذاری هوشمند و اجرای یکپارچه راهکارها در سطح مدرسه و جامعه است.

کلیدواژه ها:

اختلالات یادگیری ، آموزش تطبیقی ، ارزیابی مستمر آموزشی ، آموزش اجتماعی-هیجانی ، سیاست گذاری آموزشی