تاثیر همکاری معلم-والدین بر خودکارآمدی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری

همکاری والدین و معلمان در دهه های اخیر به عنوان یک رکن کلیدی برای موفقیت تحصیلی و شکل گیری باورهای خودکارآمدی در دانش آموزان مورد توجه قرار گرفت و این اهمیت در مورد کودکان دارای اختلال یادگیری که با چالش های آموزشی و روان شناختی مضاعفی روبرو هستند، بهمراتب بیشتر بود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر همکاری معلم-والدین بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری انجام شد. یافته ها نشان داد که همکاری معلم-والدین در قالب های مختلف با افزایش خودکارآمدی تحصیلی این دانش آموزان همراه بود و مشارکت خانگی والدین در مقایسه با مشارکت مدرسه ای، تاثیر قوی تری بر باورهای خودکارآمدی داشت. همچنین بهبود کیفیت رابطه ی والد-معلم به تقویت احساس شایستگی تحصیلی کودکان و افزایش حمایت اجتماعی از خانواده منجر شد.

کلیدواژه ها:

اختلالات یادگیری ، خودکارآمدی تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، همکاری والدین–مدرسه