مدل یابی معادلات ساختاری سرزندگی تحصیلی بر اساس جهت گیری انگیزشی و سبک زندگی تحصیلی

هدف پژوهش حاضر تبیین برازش مدل سرزندگی تحصیلی بر اساس جهت گیری انگیزشی و سبک زندگی تحصیلی بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهرستان شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ به تعداد بیش از ۲۰۰۰۰ نفر می باشد که بر اساس دیدگاه کلاین (۲۰۱۰) با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای در نهایت ۳۷۶ نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه رفتارهای سبک زندگی تحصیلی صالح زاده و همکاران (۱۳۹۶)، پرسشنامه سرزندگی تحصیلی توسط دهقانی زاده و حسین چاری (۱۳۹۱) و مقیاس انگیزش تحصیلی والرند (۱۹۹۲) استفاده شد. روایی و پایایی پرسشنامه ها مورد تایید قرار گرفت. نتایج استخراج شده از پرسشنامه ها به روش معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزار spss۲۶ و Amos۲۴ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاکی از برازش مطلوب مدل با داده های تجربی بود. اثر ضریب استاندارد مستقیم جهت گیری انگیزشی بر سرزندگی تحصیلی معنادار بود (۰۱/۰P<). اثر ضریب مسیر استاندارد مستقیم سبک زندگی تحصیلی بر سرزندگی تحصیلی معنادار بود (۰۵/۰P<)؛ همچنین نتایج پژوهش نشان داد که متغیرهای جمعیت شناختی جنسیت و پایه تحصیلی، روابط بین جهت گیری انگیزشی و سبک زندگی تحصیلی با سرزندگی تحصیلی را به طور معناداری تعدیل می کنند. این یافته ها بیانگر آن است که شدت این روابط بسته به ویژگی های جنسیتی و مقطع تحصیلی دانش آموزان متفاوت بوده و در برخی گروه ها قوی تر ظاهر می شود.

کلیدواژه ها:

سرزندگی تحصیلی ، جهت گیری انگیزشی ، سبک زندگی تحصیلی