بازاندیشی آموزش مهارت های شنیداری و شفاهی) پادکست های کودک محور به عنوان یک ابزار توانمندساز در درس فارسی دوره ابتدایی

هدف از این مقاله مروری، بررسی نظام مند پتانسیل های آموزشی پادکست های تولیدشده توسط دانش آموزان در تقویت مهارت های شنیداری و بیان شفاهی در درس فارسی دوره ابتدایی است. با اتکا بر مبانی نظری نظریه های یادگیری سازنده گرایی و شناخت توزیع یافته، این پژوهش به تحلیل پیشینه پژوشی موجود در پایگاه های داده اسکوپوس، اریک، وب آو ساینس و ساینت دایرکت طی بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ پرداخته است. روش تحقیق به کار گرفته شده، کیفی از نوع سنتز روایی نظام مند با پیروی از پروتکل PRISMA می باشد. از میان ۱۹۶ مطالعه اولیه، ۳۴ مطالعه واجد شرایط ورود به این مرور تشخیص داده شدند. یافته ها در سه محور اصلی دسته بندی شدند: ۱) تاثیر بر درک مطلب شنیداری و گسترش واژگان، ۲) نقش در افزایش اعتماد به نفس و انگیزه برای صحبت کردن، و ۳) چالش های فنی و آموزشی در پیاده سازی. نتایج به طور قوی از کاربرد پادکست به عنوان یک رسانه آموزشی موثر که یادگیری را شخصی سازی و دموکراتیک می سازد، حمایت می کند. این مقاله در نهایت با ارائه یک چارچوب عملیاتی برای ادغام پادکست ها در برنامه درسی فارسی، به معلمان و مربیان کمک می کند تا از این ابزار برای پرورش سخن, خلاق بهره ببرند.

کلیدواژه ها:

پادکست آموزشی ، مهارت های شفاهی ، فارسی ابتدایی ، تولید محتوا توسط دانش آموز ، یادگیری سازنده گرا