بهبود فراهمی زیستی و پایداری کورکومین از طریق نانوذرات لیپیدی جامد مبتنی بر موم سبوس برنج و موم زنبور عسل

کورکومین، ترکیب فعال زیستی اصلی زردچوبه، دارای خواص آنتی اکسیدانی و ضدالتهابی قوی است، اما به علت حلالیت پایین در آب و پایداری کم در شرایط گوارشی، فراهمی زیستی محدودی دارد. در این پژوهش، کورکومین در نانوذرات لیپیدی جامد (SLNS) تهیه شده با دو نوع موم طبیعی شامل موم زنبور عسل و موم سبوس برنج کپسوله شد. نتایج نشان داد نانوذرات بر پایه موم سبوس برنج دارای اندازه ذره ای کوچکتر (حدود ۲۰۰ نانومتر) و پتانسیل زتای مثبت تر بودند که منجر به پایداری کلوئیدی بالاتر شد. فعالیت آنتی اکسیدانی نمونه های نانوکپسوله شده نسبت به همچنین، (FRAP سبوس کورکومین آزاد به طور معنی داری افزایش یافت (۰.۰۵>p) ایج آزمون فراهمی زیستی نشان داد که در طی هضم شبیه سازی شده، میزان کورکومین باقیمانده در نانوذرات موم برنج به مراتب بالاتر از موم زنبور عسل بود. این یافته ها نشان می دهد نانوکپسوله سازی کورکومین در نانوذرات لیپیدی جامد پایه موم سبوس برنج می تواند روی کردی موثر برای افزایش پایداری و فراهمی زیستی این ترکیب در کاربرد های غذایی و دارویی باشد.

کلیدواژه ها:

کورکومین ، نانوذرات لیپیدی جامد ، موم زنبور عسل ، فعالیت آنتی اکسیدانی زیستی ، موم سبوس برنج