مقایسه تاثیر تمرینات ورزشی استقامتی، مقاومتی و ترکیبی بر بیان ژن آدیپونکتین در بافتهای ماهیچه تند انقباض بازکننده انگشتان دست رت های دو ماهه نر نژاد ویستار

مقدمه: آدیپونکتین نوعی آدیپوکاین است که در متابولیسم قند و لیپید ها نقش دارد، این آدیپوکاین علاوه بر بافت چربی توسط بافت های دیگر مانند و کبد نیز ترشح می شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی مقایسه اثر تمرینات استقامتی، مقاومتی و ترکیبی بر سطح بیان ژن آدیپونکتین در ماهیچه های دست و پای موش های صحرایی نر نژاد ویستار طراحی شد. مواد و روشها: مطالعه حاضر پژوهشی تجربی چندگروهی است که در آن ۴۰ سر موش نر سالم نژاد ویستار در چهار گروه ده تایی کنترل، تمرین مقاومتی، استقامتی و ترکیبی تقسیم شدند. هر گروه به مدت ۸ هفته تمرینهای مختص خود انجام دادند. در نهایت ماهیچه دست برای اندازه گیری ژن آدیپونکتین مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: نتایج آنالیزها نشان داد که میزان بیان ژن آدیپونکتین در بین تمام گروه ها با داشت تفاوت هم میزان بیان نسبی ژن آدیپونکتین در تمام گروه های تمرینی نسبت به گروه کنترل افزایش معناداری داشت (۰.۰۰۱ > P). همچنین، در مقایسه گروه های تمرینی با هم، تمرین های ترکیبی بیشترین تاثیر و تمرین مقاومتی کمترین تاثیر را اعمال کردند. نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، تمام شیوه های تمرین های ورزشی می توانند بیان ژن آدیپونکتین را افزایش دهند، اما تمرین ترکیبی، استقامتی و مقاومتی به ترتیب بیشترین تاثیر را دارند.

کلیدواژه ها:

آدیپونکتین ، تمرین ترکیبی ، تمرین استقامتی ، تمرین مقاومتی