تاثیر تمرینات استقامتی، مقاومتی و ترکیبی بر بیان ژن رزیستین در عضله دست موشهای نر نژاد ویستار

رزیستین یک آدیپوکاین التهابی و گلوکز و لیپید نقش دارد و با مقاومت به انسولین مرتبط است. مطالعه بررسی اثر تمرینات استقامتی، مقاومتی و ترکیبی بر بیان ژن رزیستین در عضله دست تند انقباض) موشهای نر بود. مواد و روشها: چهل موش نر بالغ به چهار گروه ده تایی (کنترل، مقاومتی، استقامتی ترکیبی) تقسیم شدند به هفته تحت برنامه های تمرینی قرار گرفتند. پس از پایان تمرینات، عضلات دست برداشت شده و میزان بیان ژن رزیستین با استفاده از Real-Time PCR اندازه گیری شد. داده ها با تحلیل واریانس یکطرفه، آزمون و تی زوجی بررسی شدند یافته ها: پروتکلهای تمرینی بیان ژن رزیستین را کاهش دادند.(۰.۰۰۱>P) بیشترین کاهش در گروه تمرین ترکیبی مشاهده در حالی که تمرین مقاومتی به تمرین استقامتی اثر بیشتری داشت. نتیجه گیری: تمرینات استقامتی، مقاومتی و ترکیبی میتوانند بیان ژن رزیستین در عضله را کاهش دهند و تمرین ترکیبی اثر برجسته تری دارد.

کلیدواژه ها:

رزیستین ، تمرین ترکیبی ، عضله دست ، استقامتی ، تمرین مقاومتی ، تمرین