نقش استراتژیک گیاهان دارویی در توسعه پایدار صنایع و بهره برداری اصولی از منابع طبیعی

منابع و گیاهان دارویی به عنوان منابعی استراتژیک با ارزش اقتصادی زیست محیطی، نقش محوری در توسعه پایدار صنایع و بهره برداری از منابع طبیعی دارند. این پژوهش با هدف تحلیل پتانسیل های گیاهان دارویی در ایران و ارائه راهبردهای مبتنی اصول توسعه پایدار برای بهینه سازی بهره برداری از آن ها انجام شده است. مطالعه حاضر از روش پژوهش کیفی با رویکرد تحلیل اسنادی و بررسی داده های میدانی بهره گرفته، استفاده از چارچوب های تحلیلی نظیر SWOT، عوامل کلیدی موثر بر بهره برداری پایدار را شناسایی کرده است. یافته ها نشان می دهد که ایران با تنوع زیستی غنی شامل بیش از گونه گیاهی دارویی و سطح زیرکشت حدود هکتار، ظرفیت بالایی برای توسعه صنایع دارویی، برخوردار است. با این حال، چالش هایی نظیر نشان غذایی، فقدان زیرساخت های پیشرفته فرآوری، و تاثیرات منفی است که و تغییرات اقلیمی و تخریب مراتع، پایداری منابع طبیعی را به خطر انداخته است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که اتخاذ استراتژی های یکپارچه نظیر توسعه کشت هدفمند در اراضی دیم کم بازده، تقویت فناوری های فرآوری ثانویه، و اجرای سیاست های حفاظتی مبتنی بر احیای رویشگاه ها (مانند بازسازی هکتار مرتع) می تواند ضمن کاهش فشار بر اکوسیستم های طبیعی، ارزش افزوده اقتصادی را تا ۱.۵ میلیارد دلار افزایش داده و اشتغال پایدار روستایی را تقویت کند. این مطالعه پیشنهاد می کند که با تشکیل شورای راهبردی گیاهان دارویی، تدوین برنامه های ملی برای مدیریت منابع طبیعی، و سرمایه گذاری در پژوهش های بین رشته ای، بهره برداری اصولی از گیاهان دارویی به عنوان موتور محرک توسعه پایدار صنایع تقویت شود.

کلیدواژه ها:

گیاهان دارویی ، توسعه پایدار ، بهره برداری مسئولانه ، منابع طبیعی ، تنوع زیستی