اثرات درمانی زنجبیل (Zingiber officinale) بر نتایج بالینی بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور

تالاسمی یکی از شایع ترین اختلالات ژنتیکی خونی است که با کاهش تولید یکی از زنجیره های گلوبین سازنده هموگلوبین مشخص می شود. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر مصرف خوراکی زنجبیل به عنوان مکمل درمانی در کنار داروهای دسفرال و ۱L بر سطح فریتین سرم بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور بود. نتایج نشان داد که مصرف زنجبیل به میزان ۱ و ۲ گرم در رژیم غذایی بیماران باعث کاهش معنادار سطح فریتین سرم شد (۰.۰۵)، و در دوره دوم که بیماران روزانه ۲ گرم زنجبیل مصرف کردند، کاهش فریتین به طور قابل توجهی بیشتر بود. بنابراین مصرف زنجبیل در کنار داروهای شلات کننده آهن می تواند موجب کاهش سطح فریتین سرم و بهبود وضعیت آنتی اکسیدانی بیماران تالاسمی شود.

کلیدواژه ها:

تالاسمی ، زنجبیل ، فریتین ، آنتی اکسیدان