اثرات NO پاسخ های فیزیولوژیک گیاه گوجه فرنگی در شرایط تنش خشکی

تنش خشکی از جمله استرس های غیر زیستی برای گیاهان در طول رشد و نمو محسوب می گردد که استرس اسمزی را نیز در گیاهان به دنبال دارد، بر این اساس مکانیسم های ویژه ای برای مبارزه با این شرایط در آنها بوجود آمده است. اکسید نیتریک (NO) یکی از رادیکال های نسبتا پایدار است که می تواند به عنوان واسطه در عمل تنظیم کننده های رشد گیاهی و متابولیسم شرکت کند و در انتقال پیام و پاسخ به تنش زیستی و غیر زیستی دخالت کند. جهت انجام تحقیق، گیاه گوجه فرنگی در محیط هوگلند کشت گردید و دو سطح خشکی توسط PEG و دو سطح NO در کنار شاهد صورت گرفت و برخی خصوصیات فیزیولوژیکی گیاه در دو اندام هوایی و زیرزمینی بررسی شد. نتایج نشان داد، شدت های مختلف خشکی میزان پرولین ریشه در شرایط تنش را کاهش داد که کاربرد NO منجر به افزایش در میزان پرولین ریشه شد که این افزایش معنی دار نبود. میزان پرولین ساقه در شرایط تنش تغییر معنی دار نداشت و کاربرد NO نیز بر میزان آن بی تاثیر بود. قندهای محلول ریشه در تنش شدید خشکی افزایش یافت و کاربرد NO منجر به کاهش آن شد. در شرایط تنش ملایم خشکی کاربرد NO بر میزان قندهای محلول ساقه نیز دارای نتیجه مشابه بوده است ولی قندهای محلول ساقه در شرایط تنش شدید خشکی و کاربرد NO تغییری نیافت.

کلیدواژه ها:

اکسید نیتریک ، گوجه فرنگی ، خشکی ، پرولین ، قندهای محلول