اثربخشی آموزش دین باوری بر تایید اجتماعی و تعاملات اجتماعی دانش آموزان دختر زهرا سما سلیمانی فر

هدف از این پژوهش اثربخشی آموزش دین باوری بر تایید اجتماعی و تعاملات اجتماعی دانش آموزان دختر بود. روش پژوهش، نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری در این پژوهش شامل دانش آموزان دختر مقطع پایه پنجم ابتدایی شهر اراک در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. نتایج نشان داد که بیشتریت انسان ها در حد وسط پیوستار قرار دارند. از این رو جامعه پذیری جریانی است که الگوها، مفاهیم اجتماعی، ضوابط رفتاری، زبان، ارزش های فرهنگی و هنجارهای گروهی را به افراد جامعه انتقال می دهد. اجتماعی شدن نیز فرایندی است که طی آن کودک ناتوان به تدریج به شخص خود، آگاه، دانا و ورزیده در شیوه های فرهنگی که در آن متولد گردیده است تبدیل می شود. اجتماعی شدن نوعی برنامه ریزی فرهنگی نیست که در آن کودک تاثیراتی را که با آنها برخورد می کند به طور انفعالی جذب نماید.

کلیدواژه ها:

آموزش دین باوری ، تایید اجتماعی ، تعاملات اجتماعی