نوآوران و بازماندگان در انقلاب هوش مصنوعی: مروری بر عوامل روانشناختی موثر بر پذیرش و مقاومت در برابر هوش مصنوعی

همزمان با گسترش سریع هوش مصنوعی (AI) به عنوان یک نیروی تحول آفرین، مقاومت روانشناختی قابل توجهی برابر پذیرش آن شکل گرفته است. این مقاله مروری با هدف تبیین این پدیده به تحلیل عوامل روانشناختی موثر بر پذیرش و مقاومت برابر هوش مصنوعی می پردازد. این پژوهش با استفاده از روش مرور روایی ساختاریافته به سنتز نظریه های کلیدی در حوزه پذیرش فناوری و چارچوب های تبیین کننده مقاومت روانشناختی شامل ابعاد، فلسفی، عاطفی، شناختی، هویتی و تکاملی می پردازد. یافته های کلیدی نشان می دهد که مقاومت برابر هوش مصنوعی پدیده ای فراتر از یک ارزیابی منطقی هزینه-فایده است. عواملی چون شکاف همدلی، نیاز به لمس انسانی، بحران اعتماد ناشی از عدم شفافیت و سوگیری (الگوریتمی) و تهدید هویت حرفه ای، اغلب به عنوان موانع قدرتمندتری نسبت به محرک های پذیرش مانند سودمندی درک شده عمل می کنند. این مرور نشان می دهد که واکنش به هوش مصنوعی در یک طیف از نوآوران تا بازماندگان قرار دارد که توسط تعامل پیچیده ای از این عوامل شکل می گیرد. در نهایت، این مقاله تاکید می کند که پذیرش موفق و اخلاقی هوش مصنوعی مستلزم یک رویکرد انسان محور است که با راهکارهایی مانند طراحی همدلانه و افزایش تبیین پذیری (XAI) به نیازهای عمیق روانشناختی انسان احترام بگذارد.

کلیدواژه ها:

پذیرش فناوری ، روان شناسی سلامت ، مقاومت روان شناختی ، هوش مصنوعی