اثربخشی پارادوکس درمانی بر اجتناب شناختی و فرانگرانی در زنان دارای اضطراب سلامت

این پژوهش با هدف اثر بخشی پارادوکس درمانی بر اجتناب شناختی و فرانگرانی در زنان دارای اضطراب سلامت انجام شد. پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه آزمایش و کنترل و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان دارای اضطراب سلامت مراجعه کننده به بیمارستان صیاد شهر گرگان در سال ۱۴۰۲ به تعداد ۱۰۳ نفر بود با نمونه گیری در دسترس تعداد ۴۰ نفر انتخاب و در دو گروه ۲۰ نفری جایگزین شدند. آزمودنی ها به پرسشنامه اجتناب شناختی (سکستون و دوگاس، ۲۰۰۸) و پرسشنامه فرانگرانی ولز (۲۰۰۵) پاسخ دادند. داده ها با تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و نرم افزار آماری SPSS ۲۶ انجام شد. نتایج نشان داد که درمان پارادوکسی بر کاهش فرانگرانی (P=۰.۰۰۰ و ۵۴/۱۰) و اجتناب شناختی (P=۰.۰۰۰ و ۵۷/۱۰) اثربخش است و این اثربخشی در مرحله پیگیری نیز باقی ماند. لذا استفاده از مداخلات با محوریت پارادوکس درمانی می توانند موجب بهبود کارکردهای روانشناختی در مبتلایان به اضطراب سلامتی گردند.

کلیدواژه ها:

اجتناب ، شناختی ، اضطراب ، سلامت ، درمان پارادوکس ، فرانگرانی