نقش الگوهای ارتباطی در پیش بینی رضایت زناشویی و رفتارهای دلبستگی زوجین شهر قم

هدف از انجام این پژوهش بررسی نقش الگوهای ارتباطی در پیش بینی رضایت زناشویی و رفتارهای دلبستگی در بین زوجین شهر قم انجام گرفت. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه زوجین شهر قم در سال ۱۴۰۴ است. تعداد نمونه آماری ۲۷۷ نفر می باشد که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه رضایت زناشویی، اینریچ رفتارهای دلبستگی سندبرگ و همکاران و پرسشنامه الگوهای ارتباطی کریستنسن و سالاوی بودند. داده ها با استفاده از رگرسیون با استفاده از نرم افزار spss نسخه ۲۶ انجام گرفت. یافته ها نشان داد الگوهای ارتباطی (۰.۷۴۹=P=۰.۰۰۱B) و رفتارهای دلبستگی (۰.۰۰۱=P=۰.۰۰۱, B) نقش مثبتی در رضایت زناشویی دارد. نتیجه گیری در نتیجه هر چقدر زوجین از الگوهای ارتباطی کارآمدتری استفاده کنند، رضایت زناشویی و رفتارهای دلبستگی در آنها بیشتر شده و به پایداری خانواده کمک می کند. تدوین و اجرای دوره های عملی برای زوجین به منظور ارتقاء تعاملات مثبت بر پایه اعتماد و احترام متقابل که به بهبود رفتارهای دلبستگی منجر می شود.

کلیدواژه ها:

رضایت زناشویی ، الگوهای ارتباطی ، رفتارهای دلبستگی