مقایسه امید به زندگی و سبکهای مقابله در گروه های فعال و غیر فعال زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

هدف پژوهش حاضر، مقایسه امید به زندگی و سبکهای مقابله ای در گروه های فعال و غیرفعال زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بود. طرح پژوهش حاضر توصیفی از نوع-علی-مقایسه ای بود. جامعه آماری شامل تمامی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس عضو انجمن مولتیپل اسکلروزیس شهر تهران در سال های ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. از این جامعه آماری به روش نمونه گیری هدفمند تعداد ۸۰ نفر فعال و ۸۰ نفر غیرفعال انتخاب شدند. برای سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامه امید به زندگی اسنایدر و همکاران (۱۹۹۱) و پرسشنامه سبکهای مقابله ای استرس اندلر و پارکر (۱۹۹۰) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده های پژوهش با استفاده از روش تحلیل واریانس چندمتغیره و با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۵ صورت گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که بین گروه های فعال و غیرفعال زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس تفاوت معناداری وجود دارد (P=۰.۰۰۱). میانگین نمرات گروه های فعال زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس در میزان امید به زندگی و خرده مقیاس های آن بالاتر از گروه های غیرفعال زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بود (P=۰.۰۰۱). همچنین میانگین نمرات گروه های فعال زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس در خرده مقیاس مقابله مساله مدار بالاتر از گروه های غیرفعال زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بود، اما در خرده مقیاس های مقابله هیجان مدار و اجتنابی نمرات گروه های فعال زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس پایین تر از گروه های غیرفعال زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بود (P=۰.۰۰۱).

کلیدواژه ها:

امید به زندگی ، زنان ، سبکهای مقابله ای ، مولتیپل اسکلروزیس