اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر باورهای ارتباطی زنان دارای تعارضات زناشویی

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر باورهای ارتباطی زنان دارای تعارضات زناشویی اجرا شد. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام گرفت. جامعه آماری شامل زنان دارای تعارضات زناشویی مراجعه کننده به کلینیک های مشاوره ای شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بوده است. ۳۰ نفر به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، هر کدام ۱۵ نفر گمارده شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه باورهای ارتباطی استفاده شد. آزمودنی های گروه آزمایش به مدت ۸ هفته، هر هفته در یک جلسه درمان ۹۰ دقیقه ای درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را دریافت نموده اند و گروه کنترل مداخله خاصی را دریافت ننمودند. یافته های پژوهش نشان داد که بین نمرات پس آزمون گروه آزمایش و کنترل از لحاظ باورهای ارتباطی تفاوت معناداری وجود دارد. بنابراین درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر باورهای ارتباطی زنان دارای تعارضات زناشویی تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، باورهای ارتباطی ، زنان دارای تعارضات زناشویی