بررسی تاثیر تمرینات حسی–حرکتی با استفاده از سیم نازک بر بهبود مهارت نوشتن دانش آموزان دارای اختلال نوشتاری

اختلال نوشتن یکی از رایج ترین مشکلات یادگیری در دوره ابتدایی است که باعث کاهش اعتماد به نفس، افت تحصیلی و اضطراب در دانش آموزان می شود. این اختلال معمولا در قالب اشتباهات مکرر در املانویسی، جابجایی یا حذف حروف، وارونه نویسی کلمات و استفاده نادرست از علائم نگارشی ظاهر می شود. در این مقاله، به صورت مروری و تحلیلی، تاثیر تمرینات حسی–حرکتی بر بهبود مهارت نوشتن در دانش آموزان دارای اختلال نوشتاری بررسی می شود. روش مورد تاکید در این پژوهش، استفاده از سیم نازک برای شکل دهی کلمات و حروف است که به عنوان یک تمرین چندحسی (دیداری، شنیداری و لامسه ای) طراحی شده است. این تمرین علاوه بر تحریک حس لامسه و افزایش دقت دیداری، سبب بهبود هماهنگی چشم و دست و در نتیجه بهبود مهارت نوشتن می گردد. یافته های حاصل از تجربه ی عملی نشان می دهد که تمرین با سیم نازک باعث کاهش خطاهای املایی،افزایش دقت و تمرکز، و ارتقای انگیزه ی یادگیری در دانش آموزان دارای اختلال نوشتاری می شود.

کلیدواژه ها:

اختلال نوشتاری ، تمرینات حسی–حرکتی ، یادگیری چندحسی ، مهارت نوشتن ، تقویت ادراک شنیداری و دیداری ، تمرین با سیم نازک ، اختلالات یادگیری