پیش بینی بی ثباتی ازدواج براساس طرحواره های ناسازگار اولیه زنان متاهل

هدف از پژوهش حاضر، پیش بینی بی ثباتی ازدواج براساس طرحواره های ناسازگار اولیه زنان متاهل بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان متاهل شهر گرگان در سال ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ بود که تعداد ۲۶۰ زن متاهل به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در پژوهش عبارت بودند از: پرسشنامه بی ثباتی ازدواج جان آن و همکاران (۱۹۸۷)، پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه (یانگ، ۲۰۰۴). برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از تحلیل همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام استفاده شد. نتایج نشان داد طرحواره های ناسازگار اولیه می توانند بطور معناداری بی ثباتی ازدواج در زنان متاهل را پیش بینی کنند.

کلیدواژه ها:

بی ثباتی ازدواج ، طرحواره های ناسازگار اولیه ، زنان متاهل