برسی اثربخشی برنامه های آموزش خودتنظیمی یادگیری بر خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان نوجوان

هدف از این پژوهش توصیفی-تحلیلی، بررسی و تبیین رابطه بین مولفه های یادگیری خودتنظیمی (SRL) و خودکارآمدی تحصیلی (ASE) در دانش آموزان نوجوان بود تا سهم نسبی ابعاد SRL (شناختی، فراشناختی، و انگیزشی) در تبیین باورهای کارآمدی تحصیلی در این دوره رشدی مشخص گردد. یافته های تحلیل محتوا نشان داد که یک رابطه همبستگی مثبت و قوی بین یادگیری خودتنظیمی و خودکارآمدی تحصیلی وجود دارد. به طور خاص، مولفه فراشناختی SRL (شامل مهارت های نظارت، برنامه ریزی و خود-بازتاب) قوی ترین و مستقیم ترین سهم را در پیش بینی و تبیین باورهای خودکارآمدی تحصیلی دارد و از نظر نظری بر ابعاد شناختی برتری دارد. همچنین، مولفه انگیزشی (به ویژه تنظیم هیجان) نقش حیاتی در حفظ پایداری تلاش و خودکارآمدی دارد. این نتایج نشان می دهد که برنامه های آموزشی SRL باید تمرکز اصلی خود را بر توسعه مهارت های فراشناختی و تنظیم هیجان قرار دهند تا بتوانند به طور موثری حس کنترل و عاملیت دانش آموزان بر فرآیند یادگیری خود را تقویت کرده و به ارتقاء پایدار خودکارآمدی تحصیلی آن ها منجر شوند.

کلیدواژه ها:

یادگیری خودتنظیمی ، خودکارامدی تحصیلی ، دانش آموزان نوجوان ، فراشناخت