اثربخشی آموزش روش تدریس بارش مغزی بر درگیری تحصیلی، سرزندگی تحصیلی و خلاقیت دانش آموزان دوره ابتدایی

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش روش تدریس بارش مغزی بر درگیری تحصیلی، سرزندگی تحصیلی و خلاقیت دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. روش تحقیق: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل ۸۰ دانش آموز (۴۰ دختر و ۴۰ پسر) بود که به طور تصادفی در چهار گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد(مقیاس درگیری تحصیلی ریو، ۲۰۱۳، پرسشنامه سرزندگی تحصیلی دهقانی زاده و حسین چاری، ۱۳۹۱ و خلاقیت عابدی، ۱۳۷۲) جمع آوری و در نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ تحلیل شدند. یافته ها: شاخص های توصیفی نشان داد که میانگین درگیری تحصیلی، سرزندگی تحصیلی و خلاقیت در مرحله پیش آزمون در هر دو گروه آزمایش و کنترل تقریبا در سطح مشابهی قرار داشت. پس از اجرای مداخله، میانگین این متغیرها در گروه آزمایش به طور چشمگیری افزایش یافت، در حالی که در گروه کنترل افزایش اندکی مشاهده شد. این نتایج بیانگر تاثیر قابل توجه مداخله بر بهبود درگیری تحصیلی، سرزندگی تحصیلی و خلاقیت در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل است. نتایج تحلیل کوواریانس یک راهه نشان داد که آموزش بارش مغزی اثر معناداری بر درگیری تحصیلی، سرزندگی تحصیلی و خلاقیت دارد. همچنین تحلیل کوواریانس چندمتغیره تایید کرد که آموزش بارش مغزی اثر هم زمان و معناداری بر سه متغیر وابسته دارد. نتیجه گیری: بر اساس این نتایج، آموزش روش تدریس بارش مغزی می تواند به طور معناداری درگیری تحصیلی، سرزندگی تحصیلی و خلاقیت دانش آموزان دوره ابتدایی را افزایش دهد و به عنوان یک روش موثر در بهبود عملکرد تحصیلی و خلاقیت آنان توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

بارش مغزی ، درگیری تحصیلی ، سرزندگی تحصیلی ، خلاقیت ، دانش آموزان ابتدایی