اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر پرخاشگری در دانش آموزان دوره متوسطه دوم دارای اختلال اضطراب اجتماعی

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر پرخاشگری در دانش آموزان متوسطه دارای اختلال اضطراب اجتماعی بود. طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر دارای اضطراب اجتماعی متوسط دوم مدارس ناحیه یک شهر شیراز بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ مشغول به تحصیل بودند. از بین آنها ۳۰ نفر به شیوه در هدفمند انتخاب شدند و سپس افراد هر گروه به طور مجزا و تصادفی به دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گواه (۱۵ نفر) تقسیم شدند. در گروه آزمایش روش مداخله به صورت آموزش تنظیم هیجان بر اساس مدل گراس (۲۰۱۵) طراحی شده بود و پرسشنامه های اضطراب اجتماعی و پرخاشگری بین افراد نمونه توزیع گشت. داده ها توسط آزمون آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیری و با نرم افزار آماری SPSS۲۶ تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها حاکی از آن بود که آموزش تنظیم هیجان بر کاهش پرخاشگری در دانش آموزان متوسطه دارای اختلال اضطراب اجتماعی اثربخش بوده است. پس می توان نتیجه گرفت که آموزش تنظیم هیجان بر کاهش پرخاشگری در دانش آموزان متوسطه دارای اختلال اضطراب اجتماعی اثربخش بوده است.

کلیدواژه ها:

اختلال اضطراب اجتماعی ، پرخاشگری ، تنظیم هیجان