نقش واسطه ای خودکارآمدی تحصیلی در رابطه بین استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی و اضطراب تحصیلی در دانشجویان الهه اندیشه کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه ای خودکارآمدی تحصیلی در رابطه بین استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی و اضطراب تحصیلی در دانشجویان دانشگاه علوم و تحقیقات فارس است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه مذکور در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که با استفاده از نمونه گیری هدفمند-تصادفی، ۳۵۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد خودکارآمدی تحصیلی، اضطراب تحصیلی و استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی جمع آوری شد و تحلیل آماری شامل آمار توصیفی، همبستگی پیرسون، رگرسیون ساده و سلسله مراتبی و آزمون واسطه ای به روش بارون و کنی انجام گرفت. یافته ها نشان داد که استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی با افزایش خودکارآمدی تحصیلی و کاهش اضطراب تحصیلی دانشجویان همراه است. همچنین، خودکارآمدی تحصیلی نقش واسطه ای جزئی اما معناداری در رابطه بین استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی و اضطراب تحصیلی دارد. این نتایج نشان می دهد که دانشجویانی که مهارت و توانایی استفاده هدفمند از فناوری های نوین آموزشی را دارند، می توانند سطح اضطراب تحصیلی خود را کاهش داده و بهره وری تحصیلی خود را افزایش دهند. یافته ها با مطالعات داخلی و بین المللی مشابه همسو است و اهمیت ترکیب آموزش های فناوری محور و ارتقای خودکارآمدی تحصیلی را برجسته می کند. با توجه به نتایج، پیشنهاد می شود که اساتید و مدیران آموزشی توجه ویژه ای به آموزش مهارت های استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی و برنامه های ارتقای خودکارآمدی تحصیلی داشته باشند تا ضمن بهبود عملکرد تحصیلی، سلامت روان دانشجویان نیز حفظ شود. پژوهش حاضر می تواند زمینه ساز مطالعات آینده در حوزه تاثیر فناوری های نوین و عوامل روان شناختی بر یادگیری و اضطراب تحصیلی باشد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی تحصیلی ، اضطراب تحصیلی ، هوش مصنوعی ، دانشجویان