نقش سبک های دلبستگی در شکل گیری زمینه های اعتیاد: مرور نظام مند یافته های مرتبط با تنظیم هیجان، طرحواره ها و رفتارهای مقابله ای ناسازگار

اعتیاد یکی از پیچیده ترین اختلالات روان شناختی است که پیامدهای زیستی، روانی و اجتماعی گسترده ای دارد. شواهد نشان می دهد که سبک های دلبستگی ناایمن در کودکی و روابط اولیه با مراقبان، از طریق اختلال در تنظیم هیجان، شکل گیری طرحواره های ناسازگار و راهبردهای مقابله ای ناکارآمد، زمینه ساز گرایش به مصرف مواد و اعتیادهای رفتاری در بزرگسالان می شوند. هدف این مطالعه، مرور نظام مند پژوهش های منتشرشده بین سال های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۵ درباره نقش سبک های دلبستگی در آسیب پذیری نسبت به اعتیاد در بزرگسالان است. یافته ها نشان داد که دلبستگی ناایمن با اختلال در خودتنظیمی هیجانی، حساسیت نسبت به طرد، وابستگی بین فردی، تکانشگری و نیاز به پاداش سریع ارتباط دارد و این ویژگی ها در مسیر گرایش به اعتیاد نقش واسطه ای ایفا می کنند. نتایج مرور حاضر، ضرورت طراحی مداخلات روان درمانی مبتنی بر دلبستگی و تنظیم هیجان برای پیشگیری و درمان اعتیاد در بزرگسالان را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، اعتیاد ، بزرگسالان ، تنظیم هیجان ، طرحواره های ناسازگار ، مقابله ناسازگار