رابطه ناگویی هیجانی و ویژگی های شخصیتی با رضایت زناشویی در زنان خیانت دیده منطقه یک شهر تهران

بررسی نقش متغیر شخصیتی ناگویی هیجانی در رضایت زناشویی زوجین از جمله مباحث مطرح در روانشناسی است. تحقیقات متعددی درباره رابطه ناگویی هیجانی و رضایت زناشویی انجام شده است، اما گاهی نتایج آن ها ناهماهنگ و متناقض است، از این رو هدف پژوهش حاضر رابطه ناگویی هیجانی و ویژگی های شخصیتی با رضایت زناشویی در زنان خیانت دیده می باشد. در این مطالعه توصیفی- همبستگی و روش نمونه گیری به صورت در دسترس استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش ۲۲۰ نفر از زنان خیانت دیده شهر تهران می باشد. با استفاده از فرمول کوکران ۱۴۰ نفر به عنوان حجم نمونه به صورت تصادفی ساده انتخاب خواهند شد. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه ناگویی هیجانی تورنتو، پرسشنامه پنج عاملی شخصیت نئو (کوتاه)، پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ ENRICH می باشد. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و با استفاده از آزمون های آماری تحلیل همبستگی و گرسیون چندگانه و رگرسیون گام به گام انجام شد. نتایج رگرسیون نشان می دهند که بین برخی از ویژگی های شخصیتی و ناگویی هیجانی با رضایت زناشویی رابطه معناداری وجود دارد. در مقابل، ویژگی هایی مانند روان رنجورخویی که به نوعی به ناتوانی در کنترل هیجانات منفی و احساسات آسیب زا اشاره دارد، می تواند رابطه منفی با رضایت زناشویی داشته باشد. زنان با سطوح بالای روان رنجورخویی ممکن است بیشتر در معرض احساسات منفی از جمله افسردگی، اضطراب و نگرانی های شدید باشند که این عوامل می توانند بر کیفیت روابط زناشویی آنها تاثیر منفی بگذارند. همچنین، ناگویی هیجانی، که به معنی دشواری در شناسایی و بیان هیجانات است، می تواند بر برقراری ارتباط موثر با همسر تاثیر منفی بگذارد و باعث کاهش رضایت زناشویی شود.

کلیدواژه ها:

ناگویی هیجانی ، ویژگی های شخصیتی ، رضایت زناشویی ، زنان خیانت دیده