بررسی علل عدم جرم انگاری کیفری زوجه در عدم تمکین

تمکین به عنوان یکی از مهمترین حقوق زوج در روابط زناشویی همواره محل توجه قانون گذاران و فقهای اسلامی بوده است. با وجود الزام قانونی و شرعی زوجه به تمکین، قانون گذار ایران از جرم انگاری صریح عدم تمکین توسط زوجه خودداری کرده است. این مقاله با هدف تحلیل علل عدم جرم انگاری کیفری عدم تمکین به بررسی مبانی فقهی، حقوقی، اجتماعی و جرم شناختی این موضوع پرداخته و تلاش می کند با تحلیل سیاست جنایی تقنینی ایران دلایل خودداری قانون گذار از اتخاذ راهکار کیفری را روشن نماید. یافته های تحقیق نشان می دهد که با وجود ضمانت های مدنی و آثار حقوقی عدم تمکین، ملاحظات اخلاقی، شان خانوادگی، روابط زوجین و اصل حداقلی بودن حقوق کیفری از مهمترین دلایل عدم مداخله کیفری قانون گذار در این زمینه است.

کلیدواژه ها:

تمکین ، حقوق زوجین ، جرم انگاری ، سیاست جنایی ، روابط خانوادگی