بررسی اثر فقهی اذن بیمار به نحو استقلالی در رفع ضمان مدنی طبیب

چنانچه اتفاق فقهای امامیه طبق بررسی های انجام شده بر ضمان مدنی طبیب ماذون است اما برخی از فقها همچون ابن ادریس حلی به نحو اجمال در نفی ضامن بودن طبیب عالم حاذق به اذن بیمار استناد کرده است با این همه باید گفت که در بین فقها جایگاه و میزان اثر اذن بیمار در رفع ضمان طبیب ماذون به درستی معلوم نیست. در این نوشته با روش مطالعه کتابخانه ای به هدف بررسی اثر فقهی اذن بیمار به نحو استقلالی در رفع ضمان مدنی طبیب به نحو تفصیلی به تبیین ماهیت فقهی اذن بیمار پرداخته و بعد از آن که تحقق ضمان مدنی طبیب را از حیث پژوهش فقهی فرع بر متغیرات ارتباط بیمار و طبیب و تشکیل ارکان ضمان مدنی می داند، اذن بیمار را نه به نحو مطلق بلکه با شرایطی یکی از علل مستقل رفع ضمان مدنی طبیب در خسارات مقارن با معالجه و نیز خسارات متاخر از معالجه دانسته به نحوی که اذن بیمار موجب عدم شکل گیری کامل ارکان ضمان مدنی شده نه اینکه اذن بیمار بعد از تکمیل ارکان مسئولیت مدنی از موارد استثناء ضمان مدنی باشد.

کلیدواژه ها:

اذن ، بیمار ، ضمان ، مدنی ، طبیب ، اثر فقهی