طراحی چارچوبی برای سامانه ارزیابی شفاهی خودکار مبتنی بر هوش مصنوعی در آموزش عالی

ارزیابی شفاهی و عملی از دیربار به عنوان معیاری نهایی برای سنجش عمق، دانش، قدرت استدلال و تسلط واقعی دانشجویان در آموزش عالی شناخته شده است. با این حال، در عصر انفجار اطلاعات و گسترش کمی آموزش های برخط، روش های سنتی ارزیابی شفاهی به دلیل نیاز به منابع انسانی فراوان، زمان بر بودن، ذهنیت در قضاوت و عدم امکان اجرا در مقیاس بزرگ با چالش های جدی مواجه شده اند. این مقاله به طراحی و تبیین یک چارچوب مفهومی نوآورانه برای یک سامانه ارزیاب هوشمند شفاهی می پردازد. هدف اصلی این سامانه خودکارسازی فرآیند ارزشیابی شفاهی با استفاده از پیشرفته ترین فناوری های هوش مصنوعی است. روش پژوهش حاضر، کیفی و از نوع طراحی پژوهشی مروری است که از طریق تحلیل و ترکیب نظام مند یافته های پژوهشی موجود در حیطه های هوش مصنوعی، سنجش آموزشی و روان سنجی دیجیتال انجام شده است. چارچوب پیشنهادی بر چهار مولفه کلیدی استوار گردیده است: ماژول درک، ماژول تحلیل نشانگرهای فرازبانی، ماژول تولید پویای پرسش و مدیریت گفتگو و ماژول نمره دهی یکپارچه و تبیین پذیر. در مقایسه با سیستم های موجود مانند تصحیح خودکار انشا یا نظارت بر آزمون، این چارچوب برتری خود را در توانایی سنجش مهارت های شناختی سطح بالا، تعامل پویا و مقیاس پذیری فوق العاده نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، ارزیابی شفاهی خودکار ، مدل های زبانی بزرگ ، پردازش زبان طبیعی ، تحلیل فرازبانی ، سامانه های ارزشیابی تطبیقی ، آموزش عالی