کاربرد ماساژ ورزشی مبتنی بر بیوسنسورهای هوشمند در بهبود ریکاوری و کاهش اضطراب ورزشکاران: رویکردی نوین در علوم ورزشی و روانشناسی

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی ادغام ماساژ ورزشی با فناوری بیوسنسورهای هوشمند در بهبود شاخص های فیزیولوژیک ریکاوری و کاهش اضطراب ورزشکاران انجام شده است. مسئله اصلی، نیاز به توسعه رویکردهای داده محور و شخصی سازی شده در مدیریت ریکاوری و پیشگیری از آسیب در ورزشکاران حرفه ای است. روش پژوهش مبتنی بر مرور نظام مند منابع علمی معتبر (Q۱/Q۲) منتشرشده پس از سال ۲۰۱۹ بوده و داده ها از پایگاه هایی نظیر Sensors، Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sports و European Journal of Sport Science گردآوری و تحلیل محتوایی شدند. یافته ها نشان دادند که بیوسنسورهای هوشمند با فراهم کردن پایش بلادرنگ متغیرهایی همچون تغییرپذیری ضربان قلب (HRV)، سطح اکسیژن عضلانی (SmO_x۰۰۱۸_۲) و دمای موضعی، امکان تنظیم دقیق شدت، مدت و تکنیک ماساژ را فراهم می کنند. همچنین، به کارگیری فناوری های مکمل نظیر تصویربرداری حرارتی مادون قرمز و واقعیت افزوده (AR) موجب افزایش دقت درمان، کاهش آسیب عضلانی و تسریع ریکاوری شد. از منظر روان شناختی نیز نتایج بیانگر بهبود قابل توجه تون پاراسمپاتیک و کاهش اضطراب پیش رقابتی در مقایسه با روش های سنتی بود. تحلیل طولی داده های بیوسنسور نشان داد که این فناوری ها قابلیت پیش بینی الگوهای خستگی و خطر آسیب را دارا هستند. در مجموع، یافته ها تایید می کنند که رویکرد داده محور مبتنی بر بیوسنسورهای هوشمند، راهکاری موثر برای ارتقاء هم زمان عملکرد فیزیولوژیک و روانی ورزشکاران است و پیشنهاد می شود توسعه آینده آن با بهره گیری از الگوریتم های هوش مصنوعی و استانداردسازی پروتکل های بالینی دنبال شود.

کلیدواژه ها:

ماساژ ورزشی ، بیوسنسورهای هوشمند ، ریکاوری فیزیولوژیک ، اضطراب ورزشی ، پزشکی ورزشی داده محور