مقایسه اثربخشی درمان نوروفیدبک و هنردرمانی بیانگر بر تنظیم شناختی هیجان در بزرگسالان

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان نوروفیدبک و هنردرمانی بیانگر بر تنظیم شناختی هیجان در بزرگسالان بود. روش پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری بود. جامعه آماری شامل کلیه بزرگسالان مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آنان ۴۵ نفر به صورت داوطلبانه انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه پانزده نفری نوروفیدبک، هنردرمانی بیانگر و کنترل گمارده شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و کرایج (۲۰۰۲) بود. گروه نوروفیدبک طی ۱۰ جلسه ۴۵ دقیقه ای با پروتکل افزایش امواج آلفا و تتا و کاهش بتای بالا آموزش دیدند و گروه هنردرمانی بیانگر نیز در ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای به فعالیت های هنری خلاقانه نظیر نقاشی و ساخت مجسمه پرداختند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) تحلیل شدند. نتایج نشان داد هر دو مداخله نوروفیدبک و هنردرمانی بیانگر در مقایسه با گروه کنترل موجب بهبود معنادار در راهبردهای سازگارانه و کاهش راهبردهای ناسازگارانه تنظیم شناختی هیجان شدند (p<۰.۰۰۱). همچنین اثربخشی نوروفیدبک در مقایسه با هنردرمانی بیانگر بیشتر بود و اثرات هر دو روش در مرحله پیگیری حفظ شد. بر اساس یافته ها، می توان نتیجه گرفت که نوروفیدبک و هنردرمانی بیانگر هر دو روش های موثری برای ارتقای خودتنظیمی هیجانی در بزرگسالان هستند و استفاده از آن ها می تواند در بهبود سلامت روان نقش مهمی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

نوروفیدبک ، هنردرمانی بیانگر ، تنظیم شناختی هیجان ، خودتنظیمی هیجانی ، سلامت روان