نفت، مسئولیت و کودکان: مسئولیت شرکت های نفتی در حفاظت از حقوق کودکان در آنگولا

این مقاله وضعیت حقوق کودکان در مناطق نفت خیز انگولا را در پرتو اقتصاد وابسته به نفت و مسئولیت اجتماعی شرکت های چندملیتی بررسی می کند. تمرکز پژوهش بر این است که چگونه ضعف شفافیت مالی، فساد دولتی و تمرکز بودجه بر بدهی های خارجی، به کاهش سرمایه گذاری در آموزش، سلامت و رفاه کودکان منجر می شود. روش تحقیق کیفی و توصیفی–تحلیلی است و با مطالعه اسناد بین المللی، گزارش های بانک جهانی و یونیسف، و قراردادهای نفتی، داده ها گردآوری و با روش تحلیل محتوای کیفی جهت دار بررسی شد. یافته ها نشان می دهند که وابستگی شدید به نفت و ضعف نظارت، همراه با اقدامات پراکنده و نمایشی شرکت ها، سلامت، تغذیه و آموزش کودکان را به طور مستقیم و غیرمستقیم تهدید می کند. این پژوهش خلا حقوقی و نظارتی در اجرای تعهدات شرکت ها نسبت به حقوق کودکان را برجسته می کند و نشان می دهد که مسئولیت اجتماعی باید مستمر، الزام آور و مبتنی بر چارچوب قانونی باشد. بر این اساس پیشنهاد می شود: تصویب و اجرای «child rights due diligence» برای شرکت های نفتی، شفاف سازی قراردادها و پرداخت ها، ایجاد مکانیسم های پاسخ گویی و جبران خسارت، تخصیص درآمد نفت به خدمات کودکان و تقویت نهادهای نظارتی داخلی و بین المللی. اجرای این اقدامات می تواند از ادامه آسیب به کودکان جلوگیری کند و درآمد نفت را به ابزاری برای توسعه پایدار و تحقق حقوق کودک تبدیل نماید.

کلیدواژه ها:

حقوق کودک ، مسئولیت اجتماعی شرکت ها (CSR) ، نفت و گاز ، آسیب های زیست محیطی ، آنگولا