تاثیر آموزش شناختی مبتنی بر فناوری «آرام» بر مولفه های حافظه فعال شنیداری در کودکان با اختلال یادگیری خاص

اختلال یادگیری خاص از رایج ترین مشکلات تحصیلی در کودکان است که می تواند عملکرد شناختی و پیشرفت آموزشی آنان را با چالش مواجه سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش شناختی مبتنی بر فناوری «آرام» بر مولفه های حافظه فعال شنیداری در کودکان با اختلال یادگیری خاص انجام شد. روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر ۹ تا ۱۰ ساله مبتلا به اختلال یادگیری خاص مراجعه کننده به مرکز مشاوره کودک و نوجوان درخشش نجف آباد در نیمه دوم سال ۱۴۰۳ بود. از این جامعه، ۳۰ نفر به شیوه هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هرکدام ۱۵ نفر) جایگزین شدند؛ در نهایت، داده های ۲۷ نفر تحلیل شد. ابزار گردآوری داده ها خرده مقیاس های «فراخنای ارقام» و «توالی حرف–عدد» از مقیاس هوش وکسلر کودکان (WISC-V) بود. گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه ۴۵ دقیقه ای به صورت انفرادی در برنامه «آرام» شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با نرم افزار SPSS-۲۷ و آزمون کوواریانس چندمتغیری و تک متغیری تحلیل شد. نتایج نشان داد مداخله «آرام» به طور معناداری موجب افزایش عملکرد در تمام مولفه های حافظه فعال شنیداری شد (p < ۰.۰۱). به طور کلی، می توان نتیجه گرفت که برنامه توان بخشی شناختی رایانه ای «آرام» می تواند ابزاری کارآمد برای تقویت توانایی های حافظه فعال در کودکان دارای اختلال یادگیری خاص باشد و به کارگیری آن در محیط های آموزشی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

توانبخشی شناختی رایانه ای (آرام) ، حافظه فعال شنیداری ، اختلال یادگیری خاص