سنجش رابطه ی میان توانمندی فرد در تحمل پریشانی های روانی و گرایش به اجتناب از تجربه های ناخوشایند درونی

هدف پژوهش: بررسی ارتباط بین سطح تحمل پریشانی و میزان استفاده از راهبردهای اجتناب از تجربه های ناخوشایند درونی است. در این راستا، با تمرکز بر نقش تفاوت های فردی در مواجهه با آشفتگی های روانی، مطالعه حاضر به دنبال واکاوی این موضوع است که آیا افرادی که توان کمتری برای تحمل ناراحتی های هیجانی و فکری دارند، بیشتر به سمت دوری گزینی از موقعیت ها، احساسات یا افکار ناخوشایند کشیده می شوند یا خیر. یافته های این تحقیق می تواند در طراحی روش های کاربردی برای افزایش تاب آوری روانی و کاهش رفتارهای اجتنابی سودمند باشد.

کلیدواژه ها:

تحمل پریشانی ، اجتناب از تجربه های ناخوشایند ، تاب آوری روانی ، راهبردهای مقابله ای ، تفاوت های فردی مقدمه