بررسی رابطه سلامت روانی و هوش هیجانی در دو گروه دانش آموزان کم توان ذهنی و عادی در مدارس

سلامت روانی یکی از اساسی ترین ابعاد وجودی انسان است و نقشی تعیین کننده در رشد اجتماعی، عاطفی و تحصیلی دانش آموزان دارد. اهمیت این موضوع زمانی دوچندان می شود که بدانیم بخش قابل توجهی از شکل گیری شخصیت و مهارت های فردی دانش آموزان در محیط آموزشی و در تعامل با معلمان و همسالان رخ می دهد. سلامت روانی مناسب به دانش آموزان کمک می کند تا بتوانند هیجان های خود را کنترل کنند، در موقعیت های دشوار تصمیم گیری صحیح داشته باشند، روابط سالم تری بسازند و نهایتا عملکرد بهتری در امور درسی از خود نشان دهند. در مقابل، ضعف در سلامت روانی می تواند موجب کاهش انگیزه، افت تحصیلی، مشکلات ارتباطی و ناتوانی در مدیریت هیجان ها شود یکی از متغیرهایی که ارتباط بسیار نزدیکی با سلامت روانی دارد، هوش هیجانی است. هوش هیجانی به توانایی فرد در شناخت هیجان های خود، درک احساسات دیگران و تنظیم و مدیریت واکنش های هیجانی گفته می شود. پژوهش های مختلف نشان داده اند که افرادی با سطح بالای هوش هیجانی، توانایی بیشتری در سازگاری با شرایط جدید، برقراری ارتباط موثر، کنترل خشم و اضطراب و حل مشکلات دارند. در محیط مدرسه نیز دانش آموزانی که از سطح بالاتری از هوش هیجانی برخوردارند، معمولا روابط اجتماعی موفق تری دارند، در گروه های دوستانه بهتر پذیرفته می شوند و در هنگام مواجهه با چالش های تحصیلی یا عاطفی عملکرد مناسب تری نشان می دهند

کلیدواژه ها:

سلامت روانی ، هوش هیجانی ، دانش آموزان ، مدارس