چگونه توانستم با استفاده از حمایت عاطفی، تشویق و ایجاد محیطی امن، اعتمادبه نفس، تعامل اجتماعی و پیشرفت تحصیلی دانش آموز داغ دیده را بهبود بخشم.

سوگ ناشی از فقدان یکی از اعضای خانواده می تواند تاثیرات عمیق عاطفی، رفتاری و تحصیلی بر دانش آموزان برجای گذارد. این اقدام پژوهی با هدف بررسی چگونگی بهبود اعتمادبه نفس، تعامل اجتماعی و پیشرفت تحصیلی یک دانش آموز داغ دیده انجام شد. جامعه پژوهش شامل یک دانش آموز دختر بود که در ابتدای سال تحصیلی، پس از فوت برادر خود و تغییر مدرسه، با علائمی نظیر افسردگی، انزوا، سکوت، کاهش اعتمادبه نفس و عدم مشارکت در فعالیت های کلاسی مواجه بود.روش پژوهش از نوع اقدام پژوهی و به صورت مطالعه موردی اجرا شد. داده ها از طریق مشاهده مستقیم، گفت وگو با دانش آموز، بررسی عملکرد تحصیلی، مشارکت کلاسی و بازخوردهای رفتاری گردآوری گردید. اقدامات اصلاحی شامل ایجاد محیطی امن و عاطفی در کلاس، برقراری ارتباط همدلانه، استفاده از تشویق های کلامی و غیرکلامی، مسئولیت دهی تدریجی، فرصت دادن برای مشارکت داوطلبانه، تقویت تعاملات اجتماعی در فعالیت های گروهی و توجه ویژه به توانمندی های فردی دانش آموز بود.یافته ها نشان داد که به کارگیری حمایت عاطفی و ایجاد فضای مثبت آموزشی نقش موثری در کاهش انزوای اجتماعی، افزایش اعتمادبه نفس و بهبود روابط بین فردی دانش آموز داشته است. به گونه ای که دانش آموز مورد نظر به تدریج در فعالیت های کلاسی مشارکت فعال تری نشان داد، داوطلب حضور پای تخته شد، در زنگ های تفریح با همسالان خود تعامل برقرار کرد و حتی به نگارش انشاهای طنز پرداخت. همچنین، پیشرفت تحصیلی دانش آموز به ویژه در درس قرآن به طور محسوسی افزایش یافت.نتایج این پژوهش بیانگر آن است که توجه به نیازهای عاطفی دانش آموزان داغ دیده و استفاده از راهبردهای حمایتی و تشویقی می تواند نقش مهمی در بهبود وضعیت روانی، اجتماعی و تحصیلی آنان ایفا کند و محیط کلاس را به بستری امن برای رشد همه جانبه دانش آموزان تبدیل نماید.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، حمایت عاطفی ، دانش آموز داغ دیده ، اعتمادبه نفس ، تعامل اجتماعی ، پیشرفت تحصیلی