بررسی نقش ارزشیابی تکوینی در بهبود اجرای برنامه درسی مقطع ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ارزشیابی تکوینی در بهبود اجرای برنامه درسی مدارس ابتدایی انجام شد. ارزشیابی تکوینی به عنوان یک فرآیند مستمر، امکان شناسایی نقاط قوت و ضعف دانش آموزان و ارائه بازخورد به موقع به معلمان و یادگیرندگان را فراهم می کند. جامعه آماری این پژوهش شامل معلمان و دانش آموزان مقطع ابتدایی در استان مرکزی بود و نمونه ای به تعداد ۱۸۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شد. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد ارزشیابی تکوینی و مشاهده مستقیم کلاس ها بود نشان داد که بین اجرای ارزشیابی تکوینی و بهبود برنامه درسی رابطه مثبت و معنی دار وجود دارد (r=۰.۷۵، p<۰.۰۱). همچنین، مولفه های ارزشیابی تکوینی شامل بازخورد مستمر، خودارزشیابی و مشارکت فعال دانش آموزان هر یک تاثیر قابل توجهی بر کیفیت اجرای برنامه درسی دارند. با وجود اثرات مثبت، پژوهش چالش هایی نظیر کمبود آموزش معلمان، محدودیت زمان در کلاس های پرجمعیت، ابزارهای ناکافی و انگیزه پایین دانش آموزان را شناسایی کرد.بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود که دوره های آموزشی ویژه معلمان، استفاده از فناوری های نوین آموزشی، گروه بندی دانش آموزان و حمایت مدیریتی به منظور تسهیل و بهبود اجرای ارزشیابی تکوینی به کار گرفته شود. در نهایت، این پژوهش نشان داد که ارزشیابی تکوینی یک عامل کلیدی در افزایش کیفیت آموزش، ارتقاء پیشرفت تحصیلی و بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری در مدارس ابتدایی است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی تکوینی ، برنامه درسی ، بهبود یادگیری ، بازخورد مستمر ، خودارزشیابی ، مشارکت دانش آموز