فراتر از تدریس: بازتعریف حرفه ی معلمی در عصر انسجام فناوری، روان شناسی یادگیری و فرسودگی شغلی

حرفه ی معلمی در عصر حاضر با چالش های متعددی روبرو است که از یک سو ناشی از پیشرفت های سریع فناوری و از سوی دیگر ناشی از پیچیدگی های روان شناختی و فشارهای شغلی است. ادغام فناوری در فرآیند یاددهی و یادگیری، اگرچه فرصت های نوینی برای بهبود کیفیت آموزش فراهم می کند، می تواند موجب افزایش بار کاری و احساس فرسودگی در معلمان شود. هم زمان، نقش هویت حرفه ای و سرمایه روانی در حفظ انگیزه، تعهد شغلی و سلامت روانی معلمان اهمیت فزاینده ای یافته است. یافته ها نشان می دهند معلمان با هویت حرفه ای قوی و توانایی های روان شناختی بالا، قادر به مدیریت فشارهای شغلی و استفاده موثر از فناوری در کلاس های درس هستند. همچنین، توسعه مهارت های دیجیتال و برنامه های آموزشی مبتنی بر فناوری می تواند به بهبود تعامل دانش آموزان و افزایش رضایت حرفه ای معلمان کمک کند. با این حال، عدم حمایت کافی، بار کاری بیش از حد و محدودیت های سازمانی، ریسک فرسودگی شغلی را افزایش می دهد و نیازمند بازتعریف حرفه ی معلمی، تقویت مهارت های روان شناختی و طراحی محیط های کاری حمایتی است. این مقاله با تحلیل تعامل میان فناوری، روان شناسی یادگیری و فرسودگی شغلی، چارچوبی برای بازتعریف نقش معلم ارائه می دهد که می تواند راهنمای سیاستگذاران، مدیران آموزشی و پژوهشگران برای بهبود کیفیت آموزش و ارتقای سلامت حرفه ای معلمان باشد. نتایج نشان می دهند که توجه همزمان به توسعه فناوری و حمایت روان شناختی، کلید کاهش فرسودگی و افزایش اثربخشی آموزشی است.

کلیدواژه ها:

تدریس ، انسجام ، فناوری ، فرسودگی شغلی