روان شناسی یادگیری عمیق در عصر هوش مصنوعی: بازتعریف نقش معلم و تحولات شناختی-عاطفی در محیط های آموزشی مدرسه ای

موضوع این مقاله به بررسی تاثیرات روان شناسی یادگیری عمیق در عصر هوش مصنوعی بر تحولات شناختی و عاطفی در محیط های آموزشی مدرسه ای می پردازد. با گسترش استفاده از تکنولوژی های هوش مصنوعی در آموزش، نقش معلمان به عنوان تسهیل کنندگان یادگیری از حالت سنتی به سمت رویکردهای نوین و تعاملی تغییر یافته است. این تغییرات موجب شکل گیری محیط های یادگیری مبتنی بر تکنولوژی می شود که در آن ها هوش مصنوعی به عنوان ابزاری برای شخصی سازی فرآیند یادگیری، تحلیل پیشرفت دانش آموزان و ارائه بازخورد آنی به کار می رود. همچنین، این تکنولوژی ها موجب بروز تغییرات شناختی و عاطفی در دانش آموزان می شوند که از جمله آن ها می توان به افزایش انگیزه، خودتنظیمی و تعامل بیشتر با محتوای آموزشی اشاره کرد. در این راستا، این مقاله به تحلیل چالش ها و فرصت های ناشی از استفاده از هوش مصنوعی در فرآیندهای یادگیری پرداخته و به نقش معلمان در هدایت این تحولات و توجه به ابعاد عاطفی و شناختی دانش آموزان در این محیط ها می پردازد. یافته ها نشان می دهند که استفاده موثر از هوش مصنوعی می تواند موجب بهبود کارایی آموزشی و توسعه مهارت های تفکر انتقادی و حل مساله در دانش آموزان شود، اما نیازمند آماده سازی معلمان و دانش آموزان برای سازگاری با این تغییرات است.

کلیدواژه ها:

روان شناسی یادگیری ، هوش مصنوعی ، تحولات شناختی ، محیط های آموزشی ، معلم