بازنمایی خویشتن درموجهه بااسترس:نقش سوگیری های شناختی درتفسیرتجربه های زیسته سلامت روان در دانشجویان روانشناسی

در جهان معاصر، افزایش حجم استرس های روانی و اجتماعی در میان دانشجویان، به ویژه در رشته های روان شناسی و علوم رفتاری، به یکی از چالش های عمده ی آموزش عالی تبدیل شده است. آموزش در حوزه ی روان شناسی ذاتا مستلزم مواجهه ی عمیق با مفاهیم ذهن، هیجان و سلامت روان است؛ بنابراین دانشجویان این رشته نه تنها در معرض استرس های معمول تحصیلی هستند، بلکه به شکلی دو وجهی، استرس را هم به مثابه تجربه ی شخصی و هم موضوع علمی درک می کنند. در چنین ساختاری، نحوه ی بازنمایی خویشتن در برابر فشارهای روانی نقشی تعیین کننده در شکل دهی به مسیر رشد حرفه ای و سلامت ذهنی این گروه دارد.بازنمایی خویشتن مفهومی چندبعدی است که از تحلیل های شناختی، هیجانی و روایی فرد درباره ی خود نشات می گیرد. این بازنمایی ها، چارچوبی فراهم می آورند که فرد در آن معنا و انسجام شخصی خود را در برابر موقعیت های چالش برانگیز حفظ می کند. نظریه های هویت روایی بر این نکته تاکید دارند که افراد از طریق روایت تجربیاتشان، معنا و پیوستگی درونی خود را بازسازی می کنند، و کیفیت این روایت وابسته به ساختارهای شناختی و هیجانی آنان است . از سوی دیگر، تحقیقات جدید در روان شناسی شناختی نشان داده اند که فرایند بازنمایی خویشتن تحت تاثیر سوگیری های شناختی اثرگذار قرار دارد؛ سوگیری هایی که می توانند پردازش اطلاعات مرتبط با خود را به سمت منفی گرایی یا خودانتقادی سوق دهند سوگیری های شناختی از جمله سوگیری توجه، سوگیری تفسیر، و سوگیری حافظه، الگوهایی ناهوشیار اما پایدار در پردازش اطلاعات هستند که موجب تحریف برداشت های فرد از خود و محیط می شوند. این سوگیری ها می توانند به شکل الگوهای شناختی ناسازگار، ادراک فرد از توانمندی، موفقیت و شایستگی را مخدوش کنند. در زمینه سلامت روان دانشگاهی، چنین سوگیری هایی اغلب به صورت اضطراب عملکردی، احساس ناکارآمدی و تجربه افسردگی تحصیلی نمود پیدا می کنند . دانشجویان روان شناسی که به طور مداوم درگیر مباحث ذهن آگاهی، رفتار درمانی و شناخت هیجانات دیگران هستند، ممکن است نسبت به احساسات و بازنمایی های ذهنی خود حساس تر باشند، اما این حساسیت گاهی منجر به تقویت سوگیری های منفی در تفسیر تجربیات می گردد

کلیدواژه ها:

بازنمایی ، استرس ، تجربه های زیسته ، سلامت روان