رهبری مبتنی بر مشارکت و اثر آن بر انگیزش کارکنان در محیط های اداری

سازمان های اداری نوین برای دستیابی به عملکرد بهینه، نیازمند بهره گیری از سرمایه های انسانی خود به شیوه ای موثر هستند. رهبری مبتنی بر مشارکت (Participative Leadership) به عنوان یک رویکرد مدیریتی دموکراتیک، کارکنان را در فرآیندهای تصمیم گیری و حل مسئله درگیر می سازد. این مقاله به بررسی چارچوب نظری این سبک رهبری و تحلیل تاثیر مستقیم و غیرمستقیم آن بر سطوح انگیزش (درونی و بیرونی) کارکنان در محیط های اداری می پردازد. یافته ها نشان می دهند که مشارکت دادن کارکنان، حس مالکیت و خودمختاری را افزایش داده و به طور چشمگیری به تعمیق انگیزش درونی و در نتیجه، بهبود عملکرد و کاهش فرسودگی شغلی منجر می شود. با این حال، اجرای موفقیت آمیز آن نیازمند بستر سازمانی مناسب و آموزش رهبران است.

کلیدواژه ها:

رهبری ، رهبری مشارکتی ، رهبری معنوی ،